Monniksrob

Leven is ook plezier maken.

 

Dag mooi mens, wat fijn dat je mijn website bezoekt. Voel je liefdevol welkom. 

 

In het land van bewust leven, van bewustwording, van rust in het hoofd, de mind en het lijf, kiezen veel coaches ervoor om de problemen in het brein, de mind, aan te pakken. Ze laten je anders denken, met een zelf bedachte methode of met psychologie. Of men laat je het beeld van een trauma uit je hoofd vegen, alsof of het trauma niet meer was dan een eenvoudige krijttekening op het schoolbord. Dat is helaas niet zo.

Een trauma is pijn en angst. Het is wat je voelde toen het zo'n impact had op je leven. Beelden zijn bittere herinneringen, projecties van de mind,  gedragen door de blijvende pijn en angst van het moment, van toen, even voelbaar als toen, zelfs jaren later. Wellicht dat het beeld uitgewist kan worden, maar pijn en angst laten zich niet uitgummen. 

Maar aan de reden doet men niets.  

En dat is ook niet zo vreemd. 

Bedenk eens het volgende; je hebt malende, vervelende gedachten. Ze komen, gaan, herhalen zich, lijken zich als een virus de kop op te steken en zich woekerend te vermenigvuldigen. Het werpt vele onbeantwoorde vragen op. Vragen? Hoe kan dat als je brein alle antwoorden heeft? Hoe is het mogelijk dat je brein karrenvrachten vragen opwerpt als het zelf de antwoorden heeft? Is één plus één geen drie meer? 

Het brein is een archief met rijen ordners. Daarin is nauwgezet vastgelegd wat je gedurende je leven hebt meegemaakt, hoe je het hebt ervaren en beleeft. Daarin is gearchiveerd wat je hebt geleerd, van de stelling van Pythagoras en Duits tot meiden versieren en een meter bier bestellen. 

Maar antwoorden op vragen over waarom je je afgewezen voelt of verraden, over waarom je angstig bent en onzeker, over waarom je mensen niet meer kunt of wilt vertrouwen, kun je in je brein niet vinden. Dat is niet vastgelegd voor het nageslacht. Omdat? Stel je loopt in het bos en in een hoge boom boven je klinkt het typerende gehamer. Dan weet je dat het een specht is en geen bouwvakker baviaan, fluitend met een potlood achter zijn oor een boomhut aan het timmeren. Maar hoe weet je dat? Omdat je dat hebt geleerd, ooit, van pa of opa. Of op school. Er is door je brein bij het tabblad S van specht een documentje aangemaakt met de naam van de vogel, dat hij gaten in bomen hakt zodat hij in de holte een nest voor zijn jongen kan maken. Er komt een opname van het hakkende geluid in het document zodat je je hele leven weet dat je een specht in een boom hoort hakken. Maar de antwoorden op de vragen over pijn en angst zijn nooit gedocumenteerd. Dat heb je niet geleerd. Die les stond niet op het schoolrooster, pa en opa hebben het waarschijnlijk ook nooit geleerd. 

Ik ken de antwoorden wel, want ik heb de antwoorden op mijn vragen allemaal gevonden. Ik ga ze je niet verklappen, want om goed te kunnen helen is een optimale ontlading nodig, gedragen door het gevoel dat je het antwoord zelf op een vraag hebt gevonden en het inzicht zelf hebt verworven; het "O mijn God" moment, of het "Dat ik dat zelf niet eerder heb bedacht" moment. Daarbij is jouw beoordeling van belang. 

Perceptie beoordelen is heel eigen, uniek. Het hele wezen van een mens heeft er een stem in. Ben je religieus dan heeft het invloed op hoe jij naar een situatie kijkt. Dat gaat niet over goed of fout, zo ontstaat het. Het karakter van een mens heeft een stem. Een introvert beoordeeld een probleem anders dan een extravert. Dat mag er zijn. Zo hebben pijn en angst ook een stem, zelfs als het niet aan de orde is. Het laat je kiezen en daar angst een slechte raadgever kan zijn, kan de keuze weleens een verkeerde zijn.

Daaraan kan ik niet veel veranderen. Ik kan je wel met zachte hand leiden. Als een gewoon gesprek. Ik laat jouw manier van beoordelen in tact. Ik leid je alleen. Stel vragen en laat jou bepalen hoe je dat met jou manier beoordeeld. Ik loop een eindje met je mee in jouw gevoelsleven en in jou gedachtekronkels. Ik help je het kaf van het koren scheiden. Ik help je zien waar je antwoorden kunt vinden en wat je links kunt laten liggen.  

 

De locatie kan naar eigen wens gekozen worden. Mijn huisadres, jouw huisadres en neutraal terrein, zoals een rustig café. Wil je rust, dan is het bos en de vrije natuur de plek om wandelend of zittend op een bankje uw problemen te bespreken.  

Kosten; €20 p.p. ongeacht de duur van het gesprek. Kleine groepen van maximaal drie personen is mogelijk. Indien jij het fijn vindt mag moeder, broer, zus, vader, vriend of vriendin als support aanwezig zijn. Maar het gaat om jou. 

 

Ik ben Robert Allard. Ik ben emotie coach, lichtwerker, lichtgids en hooggevoelig. Ik wil je heel graag ontmoeten en samen met jou je weer laten lachen van levenslust. Tot dan.